بسم الله الرحمن الرحیم
راهحل رایج در فلسفه اسلامی برای مسئله اختیار از جنس راهحلهایی است که میخواهند در عین قبول عمومیت ضرورت علّی و علم ازلی الهی، محملی برای اراده پیدا کنند. اما در این راهحل، «نظام احسن» به «تنها نظام ممکن» فروکاسته و گویی بین علم و حکمت خداوند خلط و دست قدرت خداوند بسته میشود. به علاوه، در این مدل، تبیین اراده در آدمی تفاوتی جدی با تبیین اراده در حیوانات ندارد. در مقاله حاضر با روش تحلیل فلسفی و با مبنا قرار دادن نظریه «اوسعیت واقع از وجود» (قبول واقعیت برای جهانهای ممکن)، و باز کردن محملی برای قبول ترجیحِ مبتنی بر اولویت به جای ضرورت، طرح متفاوتی از نظام احسن ارائه شده است که ضمن جدی گرفتن تفاوت بنیادین بین انسان و سایر موجودات، اختیار انسان به گونهای تبیین شود که در عین قبول قاعدۀ «الشیء ما لم یجب لم یوجد» در درون هر یک از جهانهای ممکن، و نفی شمول آن بر اراده کردنهای خاص انسان، بتوان از وجود گزینههای مختلف پیش روی انسان، و امکان دست به انتخاب زدن میان آنها دفاع کرد. این تبیین جدید از مسئله اختیار، علاوه بر اینکه از اشکالات راهحلهای سابق مصون است، توان حل برخی معضلات مانند مسئله بداء را نیز دارد.
تذکر
اصل این مقاله در قالب علمی-پژوهشی در پژوهشنامه فلسفه دین (نامه حکمت) (دوره 24، شماره 1 – شماره پیاپی 47 – خرداد 1405 – صفحه 109-125) منتشر شده است، که کسانی که میخواهند فایل آن را دریافت کنند به سایت مذکور مراجعه کنند (اینجا).
از آنجا که نشریات علمی-پژوهشی به لحاظ حجم مقاله محدودیتهایی دارند ناچار برخی از مطالبی که در مقاله اصلی به صورت متن یا پاورقی نوشته شده بود، حذف شد. متنی که در ادامه میآید متن اولیه قبل از ارسال برای نشریه است که مشتمل است بر تمامی آن حذفیات. کسانی که میخواهند متوجه باشند که دقیقا کدام فرازها جزء حذفیات بوده است میتوانند به فایل ضمیمه (اینجا) مراجعه کنند که در آنجا فرازهای حذف شده به صورت خط زده مشخص شده است.
ادامه مطلب نسبت اراده انسان با علیت و علم ازلی الهی: تبیینی نو از مسئله اختیار