فهم پدیده حاج قاسم سلیمانی: از جامعه‌شناسی تا امت‌شناسی

بسم الله الرحمن الرحیم

روز یکشنبه ۲۰ بهمن ۱۳۹۸ در دانشگاه باقرالعلوم ع همایشی برگزار شد با عنوان «قهرمان بدون مرز» و عنوان فرعی «بازخوانی اصحاب علوم انسانی اسلامی در باب جهان مقاومت پس از سردار سلیمانی»

موضوع سخنرانی بنده که حدود یک ربع ساعت بود، این بود: «فهم پدیده حاج قاسم سلیمانی: از جامعه‌شناسی تا امت‌شناسی»

دانلود فایل سخنرانی از اینجا

نفاق و اثر خون شهید

بسم الله الرحمن الرحیم

چه کوته‌بین‌اند آنانکه شهید و اثر کار شهید را نمی‌شناسند و می‌پندارند در پی غوغاسالاری این چند روز[۱]، اثر خون پاک این شهیدانمان در تثبیت انقلاب از بین رفت.

اگر خون حاج قاسم سلیمانی شوری در مردم ایجاد کرد، از اثرات اخلاص  او در پیشگاه خداوند متعال بود که قلوب مردم را در دست دارد، نه یک شور رسانه‌ای که گذرا و مقطعی باشد.

بله، روند حرکت نظام آفرینش در جامعه انسانی، بر اساس فتنه‌هایی است که رخ می‌دهد تا مومن از منافق جدا شود (سوره عنکبوت، آیات ۱-۳).

اما حاشا و کلا که شوری که به خاطر اخلاص یکی از اولیای خدا در جان مردم بیدار شده، به این راحتی و با یک بازی رسانه‌ای بر باد رود.

آن منافقانی که با دیدن موج عظیم حضور مردم در تشییع جنازه شهیدانمان دهان بستند و حتی خود را هم همراه نشان دادند؛ ولی بعد از این وقایع اخیر میدان را برای عقده‌گشایی باز دیدند، منتظر باشند که سیل بنیان‌کنی که خون حاج قاسم و همرزمانش در حیات انقلاب جاری کرد، بزودی همه خانه های عنکبوتی مسیر را با خود ببرد.

به دوستان و دوست‌داران شهید عزیزمان حاج قاسم، همان سخنی را عرض می‌کنم که خداوند به پیروان راه حق وعده داد:

«فَاصْبِرْ صَبْراً جَميلاً؛ إِنَّهُمْ يَرَوْنَهُ بَعيداً؛ وَ نَراهُ قَريباً: پس صبوری پیشه کن با صبری زیبا؛ همانا آنان آن را دور می‌بینند؛ و ما آن را نزدیک می‌بینیم»

(سوره معارج، آیات ۵-۷).


[۱] . اشاره است به وقایعی که پس از سقوط هواپیمای اوکراینی در کشور رخ داد و سپاه بشدت در مظلومیت قرار گرفت

حاج قاسم، سپاه، و یک اشتباه

بسم الله الرحمن الرحیم

شهادت مظلومانه بزرگی مثل حاج قاسم در وقتی که همه خواب بودیم، سینه‌مان را مالامال از درد و خشم  و انتقام کرده بود و می‌رفت آتشی که در وجودمان شعله‌ور شده بود کاخ ستم را در جهان براندازد.

با این حال وقایعی رخ داد[۱] تا غرورمان ما را از خدا غافل نکند و عجز خود در پیشگاه او را فراموش نکنیم.

این وقایع، منافقانی را که در اثر آن حضور میلیونی مردم، جرأت نُطُق کشیدن نداشتند به وجد آورد؛

یاوه‌گویی‌ها آغاز شد؛

و این یاوه‌گویی‌ها محمل را چنان مهیا کرد که در حالی که هنوز کفن حاج قاسم خشک نشده، عده‌ای کینه‌های بدری و خیبری و حُنَینی خود را بروز دادند؛

وحتی از پاره کردن عکس او، که توهینی مستقیم به میلیونها مردم عزادار بود، دریغ نکردند!

خدا می‌داند؛

شاید قرار است آتش انتقامی که اندکی آرام گرفته بود با شدت بسیار بیشتر شعله‌ور شود.

خواستم چند کلمه درباره این اوضاع و احوال‌مان در این ایام بنویسم؛

اما برای بیان آن،

سخنی رساتر از سخنان امام کاظم ع در دعای جوشن صغیر نیافتم:

ادامه مطلب حاج قاسم، سپاه، و یک اشتباه