بازخوانی داستان عاشورا از منظر فلسفه خلقت

بسم الله الرحمن الرحیم

محرم امسال (۱۴۰۴) شبها  (ساعت ۲۱) در هیات انتظار بندرعباس بحثی خواهم داشت درباره «بازخوانی داستان عاشورا از منظر فلسفه خلقت».
در واقع این بحث ان شاء الله تکمیل وارتقا بحثی است که محرم سال قبل در چهار جلسه که هریک کمتر از نیم ساعت شد در دانشگاه باقرالعلوم ع مطرح کردم با عنوان «واقعه عاشورا و فلسفه خلقت»؛‌که هم بسیاری از بحثها فرصت نشد و همان مقدار هم که ارائه شد زوایای بحث بقدر کافی باز نشد.

در این سالها به‌ویژه در برنامه‌هایی که در هیات انتظار در بندرعباس داشته‌ام هدفم این بوده که با توضیح پیچیدگی‌های فتنه‌های آخرالزمان، درباره تصمیم‌گیری صحیح در چنان فتنه‌هایی با مراجعه به کتاب و سنت راهی بیابم (مثلا اینجا). امسال در دو هفته قبل از محرم شاهد حمله اسرائیل به ایران و پاسخ جانانه ایران بودیم که دو روز قبل از محرم آتش بس اعلام شد. طبیعی است که حال و هوای بحث امسال بشدت با حال و هوای این مساله گره خورده است و قصدم این است که داستان عاشورا را ذیل مساله مهم فلسفه خلقت بازخوانی کنم.

باورم این است که نبیادی‌ترین مبنا برای تصمیم‌گیری انسانها در هر زمانی، خصوصا در موقعیتهای بحرانی، درک صحیح از فلسفه خلقت است؛‌و اتفاقا این فلسفه به بهترین وجه در داستان عاشورا منعکس شده است.

فایلهای صوتی و نیز خلاصه‌ای از مطالب ارائه شده که مشتمل بر تمامی آیات و روایات بحث است روزانه در کانال ایتا (اینجا) بارگذاری خواهد شد و ان شاء‌الله در پایان، همگی در اینجا هم بازنشر داده خواهد شد.

بازخوانی داستان عاشورا از منظر فلسفه خلقت (۱)

بازخوانی داستان عاشورا از منظر فلسفه خلقت (۲)

بازخوانی داستان عاشورا از منظر فلسفه خلقت (۳)

بازخوانی داستان عاشورا از منظر فلسفه خلقت (۴)

بازخوانی داستان عاشورا از منظر فلسفه خلقت (۵)

بازخوانی داستان عاشورا از منظر فلسفه خلقت (۶)

بازخوانی داستان عاشورا از منظر فلسفه خلقت (۷)

بازخوانی داستان عاشورا از منظر فلسفه خلقت (۸)

بازخوانی داستان عاشورا از منظر فلسفه خلقت (۹)

بازخوانی داستان عاشورا از منظر فلسفه خلقت (۱۰)

بازخوانی داستان عاشورا از منظر فلسفه خلقت (۱۱)

بازخوانی داستان عاشورا از منظر فلسفه خلقت (۱۲)

بازخوانی داستان عاشورا از منظر فلسفه خلقت (۱۳)

بازدیدها: ۱۴

زمینه‌سازی برای اقدام امام ع یا جلو افتادن از او (تبری یا تقیه)؟

بسم الله الرحمن الرحیم

روز سه‌شنبه (۲۲ آبان ۱۳۹۷) و چند روز مانده به ۹ ربیع‌الاول، در جلسه هفتگی هیات میثاق با شهدا در دانشگاه امام صادق ع سخنرانی‌ای داشتم که به یکی از دوگانه‌هایی که در تفکر شیعی مهم است پرداختم:

مساله این است که در آیات و روایات تاکید فراوانی بر «معیت» با پیامبر و امام ع شده و این دو نقطه مقابل دارد: عقب نماندن و جلو نیافتادن؛ عقب نماندنش واضح است اما جلو نیفتادن چه فرقی دارد با دست روی دست گذاشتن در جایی که امام ع دستشانش بسته است؟ و به عنوان یک مصداق خاص، آیا کسانی که در این شرایط تبری می‌کنند به خاطر عدم رعایت تقیه، از امام ع جلو زده‌اند؟ یا کسانی که به بهانه تقیه، در تبری نمی‌کوشند، عقب مانده‌اند، یا گزینه دیگری در کار است؟

فایل صوتی

خلاصه مبحث ارائه شده: ادامه مطلب زمینه‌سازی برای اقدام امام ع یا جلو افتادن از او (تبری یا تقیه)؟

بازدیدها: ۲۹