یادداشت‌های جنگ ایران و اسرائیل (۲) راهکاری همگانی برای تقویت قوای جنگی

بسم الله الرحمن الرحیم

قرآن کریم می‌فرماید: در برابر دشمن تا می‌توانید «قوت» آماده کنید: «وَ أَعِدُّوا لَهُمْ مَا اسْتَطَعْتُمْ مِنْ قُوَّةٍ» (انفال/۶۰).

معنای ساده و اولیه‌ای که از این آیه به ذهن‌ها خطور می‌کند قوت نظامی است؛ یعنی همین موشک‌ها و پهبادها و …، که الحمدلله در این زمینه اقدامات خوبی انجام شده است.

اما اندکی تأمل در این آیه و آیات مشابه نشان می‌دهد که این طور نیست که در زمانه کنونی (که قوت نظامی کاملا وابسته به فناوری‌های پیشرفته است) دیگر تکلیفی بر دوش ما افراد عادی نباشد.

اگر یادمان باشد که این قوتی که محل بحث است تماما به دست خداست: «أَنَّ الْقُوَّةَ لِلَّهِ جَميعا» (بقره/۱۶۵) و خداوند تنها قوی‌ای است که شکست‌ناپذیر است: «إِنَّ رَبَّكَ هُوَ الْقَوِيُّ الْعَزيزُ» (هود/۶۶)، آنگاه درمی‌یابیم که اصلی‌ترین پایه این قوت، نه صرفا قوت مادی و ظاهری، بلکه قوت معنوی است؛ و تدارک این قوت، وظیفه‌ای برعهده تک‌تک ماست، جزء نیروهای نظامی رسمی باشیم یا نباشیم.

اما آن قدرت را چگونه آماده کنیم؟ پاسخ را از ثقلین بگیریم:

قرآن کریم می‌فرماید: از ته دل استغفار و توبه کنید که قوتتان فزونی گیرد. همه ما گناهانی مرتکب شده و زنگارهایی در دل داریم؛ این زنگارها را از دل بزداییم تا در جبهه حق قرار گیریم که این کار است که برکات و امدادهای غیبی الهی را پیاپی بر ما نازل می‌کند و قوتی بر قوت ما می‌افزاید: «اسْتَغْفِرُوا رَبَّكُمْ ثُمَّ تُوبُوا إِلَيْهِ، يُرْسِلِ السَّماءَ عَلَيْكُمْ مِدْراراً، وَ يَزِدْكُمْ قُوَّةً إِلى‏ قُوَّتِكُم‏: در پیشگاه پروردگارتان استغفار کنید، سپس به درگاه او توبه كنيد؛ از آسمان بر شما پیاپی [امدادها] فرستد و قوتی بر قوت شما بيفزايد» (هود/۵۲).

در کلمات عترت ع هم همین فراز دعای کمیل، کافی است که درباره مومن فرمود: «وَ سِلَاحُهُ الْبُكَاء: سلاح مومن گریه‌ است».

پس اگر درگیر جنگ هستیم؛ و اگر در این جنگ باید بر قوت خود در مقابل دشمن بیفزاییم، مبادا صرفا به موشک و پهباد دل ببندیم. آنها البته لازم است، اما آنچه بر این قوت ما می‌افزاید استغفار به درگاه الهی و توبه از کارهای نادرستی است که مرتکب شده‌ایم، سلاح اصلی ما گریه است.

و این نادان‌ها جنگ را در چه زمانی آغاز کردند: چند روز پیش از آغاز محرم، ماه گریه، ماهی که یکباره سلاح اصلی این امت از غلاف بیرون می‌آید و آنگاه است که جهانیان تفاوت سلاح‌های مادی و معنوی را بالعیان مشاهده خواهند کرد؛ ان شاء الله تعالی.

پیوند به یادداشت اول

بازدیدها: ۶

یادداشت‌های جنگ ایران و اسرائیل (۱) کید دشمن، درون پازل الهی

بسم الله الرحمن الرحیم

عزیزانی که کانال یک آیه در روز یا سایت یک آیه در روز را پیگیری می‌کنند میدانند چند روزی است مشغول این آیه هستم: «إنَّهُمْ يَكيدُونَ كَيْداً:به‌یقین آنان چاره‌ها ‌اندیشند، چه چاره‌اندیشیدنی!» (سوره طارق (۸۶) آیه ۱۵)

چه تقارن عجیبی!

با توجه به اوضاع اخیر خواستم یادآوری کنم که آیه بعدی اش این است: «و أَكيدُ كَيْداً:و من هم چاره کنم، چه چاره کردنی!»

ضمنا تذکر فرازهایی از خطبه ۱۳۷ نهج‌البلاغه (در مقام مشورت دهی به خلیفه دوم در جنگ قادسیه) هم در این شرایط بد نیست:

«همانا این امر پیروزی و شکستش با کمی و زیادی لشکر نیست بلکه دین خداست که چیره اش کرده و لشکر خودش است که یاری و امدادش نموده تا به جایی که قرار بود برسد رسید و طلوعی که که باید بکند کرد و تکیه گاه ما وعده خداست. و خداوند وعده اش را محقق و لشکرش را یاری می‌کند…
و آنچه از راه افتادن آنان برای جنگ با مسلمانان گفتی همانا خداوند سبحان بیش از تو از این اقدام آنان ناخرسند و بر تغییر آنچه ناخرسند می دارد تواناتر است.
اما آنچه از عدد آن ها ذکر کردی پس بدان که ما در زمان رسول الله با تکیه بر برتری عددی و نظامی با دشمن نمیجنگیدیم بلکه با تکیه نصرت و یاری خداوند میجنگیدیم»

إِنَّ هَذَا اَلْأَمْرَ لَمْ يَكُنْ نَصْرُهُ وَ لاَ خِذْلاَنُهُ بِكَثْرَةٍ وَ لاَ بِقِلَّةٍ وَ هُوَ دِينُ اَللَّهِ اَلَّذِي أَظْهَرَهُ وَ جُنْدُهُ اَلَّذِي أَعَدَّهُ وَ أَمَدَّهُ حَتَّى بَلَغَ مَا بَلَغَ وَ طَلَعَ حَيْثُ طَلَعَ وَ نَحْنُ عَلَى مَوْعُودٍ مِنَ اَللَّهِ وَ اَللَّهُ مُنْجِزٌ وَعْدَهُ وَ نَاصِرٌ جُنْده …
فَأَمَّا مَا ذَكَرْتَ مِنْ مَسِيرِ اَلْقَوْمِ إِلَى قِتَالِ اَلْمُسْلِمِينَ فَإِنَّ اَللَّهَ سُبْحَانَهُ هُوَ أَكْرَهُ لِمَسِيرِهِمْ مِنْكَ وَ هُوَ أَقْدَرُ عَلَى تَغْيِيرِ مَا يَكْرَهُ وَ أَمَّا مَا ذَكَرْتَ مِنْ عَدَدِهِمْ فَإِنَّا لَمْ نَكُنْ نُقَاتِلُ فِيمَا مَضَى بِالْكَثْرَةِ وَ إِنَّمَا كُنَّا نُقَاتِلُ بِالنَّصْرِ وَ اَلْمَعُونَةِ!

بازدیدها: ۵